อัลลอฮฺได้ตรัสว่า

وَأَنِ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوا  (سورة هود:3)

ความว่า “และพวกเจ้าจงขออภัยโทษต่อพระผู้อภิบาลของพวกเจ้า แล้วจงกลับเนื้อกลับตัวต่อพระองค์เสีย” 

บรรดามุสลิมและมุสลิมะฮฺทุกคนควรจะขออภัยโทษต่ออัลลอฮฺทุกๆวันไม่น้อยกว่า 100 ครั้ง ดังคำกล่าวของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ที่ว่า

إِنَّهُ لَيُغَانُ عَلَى قَلْبِي وَإِنِّي لأَسْتَغْفِرُ اللهَ فِي الْيَوْمِ مِائَةَ مَرَّةٍ (1)

ความว่า “แท้จริง ฉันรู้สึกเหมือนมีสนิม (ลืมรำลึกถึงอัลลอฮฺ)(2) ในจิตใจของฉัน และแท้จริงฉันจึงจะขออภัยโทษต่ออัลลอฮฺในวันหนึ่งๆจำนวน 100 ครั้ง”  

ส่วนหนึ่งของสำนวนอิสติฆฺฟารฺที่มีสายรายงานถูกต้อง คือ 

أَسْتَغْفِرُ اللهَ الَّذِي لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّوْمُ وَأَتُوْبُ إِلَيْهِ  (3)

ความว่า “ฉันขออภัยโทษต่ออัลลอฮฺ ผู้ซึ่งไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากพระองค์ ผู้ทรงชีวิน ผู้ทรงบริหารดูแลกิจการทั้งหลาย และฉันขอกลับคืนสู่พระองค์ (ขอลุแก่โทษจากพระองค์)”

رَبِّ اغْفِرْ لِي وَتُبْ عَلَيَّ إِنَّكَ أَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ (4)

ความว่า “โอ้พระผู้อภิบาลของฉัน ขอได้โปรดยกโทษให้แก่ฉัน ขอได้โปรดประทานอภัยโทษให้แก่ฉัน แท้จริงพระองค์คือผู้ทรงเปี่ยมด้วยการให้อภัยและทรงเมตตายิ่ง”

 أَسْتَغْفِرُ اللهَ وَأَتُوْبُ إِلَيْهِ (5)

ความว่า “ฉันขออภัยโทษต่อพระองค์และฉันขอกลับคืนสู่พระองค์ (ขอลุแก่โทษจากพระองค์)” 

- เชิงอรรถ

(1)   เศาะฮีหฺ มุสลิม, เลขที่ 2702

(2)   อิบนุล อะษีรฺกล่าวว่า “ความหมายของท่านนบีศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัมที่ว่า (ลืมรำลึกถึงอัลลอฮฺ) นั้นคือ ท่านจะทำซิกิรรำลึกถึงอัลลอฮฺอย่างมากมาย และท่านจะทำตัวเข้าใกล้ชิดอัลลอฮฺเสมอ ดังนั้นหากมีช่วงใดเกิดล่าช้าในการทำซิกิรฺ ท่านจะถือว่านั่นคือความผิดอย่างหนึ่ง หลังจากนั้น ท่านก็จะรีบกล่าวอิสติฆฺฟารฺทันที” (ญามิอุล อุศูล, เล่ม 4 หน้า 386)

(3)   ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม กล่าวความว่า “ผู้ใดอ่านมัน อัลลอฮฺจะทรงประทานอภัยโทษให้แก่เขา ถึงแม้ว่าเขาจะหลบหนีจากสมรภูมิรบก็ตาม” (หะดีษ เศาะฮีหฺ, อบู ดาวูด, เลขที่ 1517, อัต-ติรมิซีย์, เลขที่ 3648, อัล-หากิม, เล่ม 1 หน้า 511)

(4)   ท่านอิบนุ อุมัรฺ เล่าว่า “มีคนเคยนับคำกล่าวอิสติฆฺฟารฺข้างต้นของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ในมัจลิส(ที่นั่งชุมนุม)เดียวได้ถึง 100 ครั้ง ก่อนที่ท่านจะลุกขึ้นออกจากมัจลิส” (หะดีษ เศาะฮีหฺ, อะหมัด, เล่ม 2 หน้า 21, อัล-บุคอรีย์ในอะดับ อัล-มุฟร็อด, เลขที่ 618, อบู ดาวูด, เลขที่ 1516, อัน-นะสาอีย์ในอะมะลุลเยาม์ วัลลัยละฮฺ, เลขที่ 459, อิบนุ มาญะฮฺ, เลขที่ 3814)

(5)   อบู ฮุร็อยเราะฮฺเล่าว่า “ฉันไม่เคยพบเห็นผู้ใดแม้แต่คนเดียวที่กล่าวอิสติฆฺฟารฺ (ข้างต้น) มากกว่าท่านรสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม” (หะดีษ เศาะหีห, อัน-นะสาอีย์ในอะมะลุลเยาม์ วัลลัยละฮฺ, เลขที่ 454, อิบนุส สุนนีย์, เลขที่ 363, อิบนุ หิบบาน, เลขที่ 928)