ดิฉันชื่อ อรชร   พันทนาคง   ดิฉันเริ่มให้ความสนใจศาสนาอิสลามเมื่อราว 2 ปีที่แล้ว(พ.ศ.2516) โดยเพื่อนๆ มุสลิมของดิฉันเป็นปัจจัยสำคัญช่วยให้เกิดความบันดาลใจ

ดิฉันมีเพื่อน ๆ ที่เป็นมุสลิมหลายคนด้วยกัน  เพื่อนเหล่านี้ทำให้เกิดความรู้สึกทึ่งและน่าสนใจมาก  จุดแรกของความรู้สึกก็คือ  ได้มีโอกาสเห็นพวกเขาแสดงการนมัสการพระผู้เป็นเจ้าอยู่เป็นประจำด้วยวิธีการง่าย ๆ สงบเสงี่ยม  ไม่มีพิธีรีตรองอะไรยุ่งยาก  ไม่จำเป็นต้องมีรูปปั้น  สถานที่เช่นไรก็กระทำได้  ขอเพียงแต่ให้สะอาดเท่านั้น

การปฏิบัติตัวของเขาก็เป็นไปแบบเรียบ ๆ  สิ่งเหล่านี้เองที่เป็นสื่อให้ดิฉันสนใจต่อการปฏิบัติยึดถือของพวกเขา   ต่อมาดิฉันจึงชวนพวกเขาพูดคุยเรื่องศาสนาทุกครั้งที่มีเวลาว่าง  ซึ่งพวกเพื่อน ๆ ก็ยินดีและเริ่มให้ความสนใจดิฉันเป็นพิเศษเช่นกัน   เพื่อน ๆ มีส่วนให้ความรู้ความเข้าใจและแสงสว่างแก่ดิฉันมากพอควรทีเดียว

จนกระทั่งดิฉันได้มีโอกาสพูดคุยกับอาจารย์มุสลิมที่สอนอยู่ในมหาวิทยาลัย  ตอนนี้เองดิฉันเริ่มรู้สึกตัวเองว่า  ได้พบแสงสว่างทางปัญญาที่แท้จริงเข้าแล้ว  เป็นความรู้สึกที่เชื่อมั่นและมั่นใจอย่างที่สุดที่ไม่เคยมีมาก่อนในชีวิต   ทั้ง ๆ ที่ดิฉันเองก็ได้ร่ำเรียนหลักศรัทธาเดิมของดิฉันมาพอตัวทีเดียว  คือเป็นเวลาถึง  8 ปีเต็ม

เมื่อก่อนดิฉันเคยคิดว่าศาสนาไหน ๆ ก็เหมือนกัน  เพราะมีจุดยืนในการมุ่งสอนคนให้เป็นคนดีจุดเดียวกันทั้งนั้น   แต่ครั้นได้มีโอกาสศึกษาหลักธรรมของศาสนาอิสลาม  ดิฉันจึงพบว่า  อิสลามเป็นศาสนาที่มีอะไรหลาย ๆ อย่างพิเศษแตกต่างไปจากศาสนาอื่น ๆ  เช่นความมหัศจรรย์ของคัมภีร์อัลกุรอาน  ซึ่งเป็นคัมภีร์เพียงเล่มเดียวในอดีต ปัจจุบัน  และอนาคตที่ทันสมัยตลอดกาล  ไม่ต้องมีการสังคายนาหรือดัดแปลง ต่อเติม แก้ไขให้แปรโฉมจากรูปเดิมมาสู่ความเป็นฉบับใหม่เพื่อให้เข้ากับยุคสมัย   ตลอดจนวิธีปฏิบัติตนของมวลมนุษย์ก็มีแบบอย่างและคำสอนไว้ทุกแง่ทุกมุม  อิสลามจึงเป็นวิถีที่สมบูรณ์ของชีวิตทุกชีวิตอย่างแท้จริง   จะไม่พบความสมบูรณ์เช่นว่านี้ในหลักศาสนาอื่นเลย

ดังนั้นในวันที่  31  ธันวาคม  2518  เวลา  10.55 น.  ดิฉันจึงปฏิญาณเข้ารับนับถือศาสนาอิสลามเป็นแสงสว่างและธรรมนูญของชีวิต  ณ  ที่สำนักงานศาสนาอิสลามประจำจังหวัดยะลา  โดยได้รับความสะดวกจากชมรมนักศึกษาไทยมุสลิม  มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์   บัดนั้นเองดิฉันก็ได้มีโอกาสเป็นสตรีมุสลิม (มุสลิมะฮ์) อย่างสมบูรณ์  ดิฉันได้รับการตั้งชื่อจากท่านอิหม่ามที่ทำพิธีรับดิฉันเป็นมุสลิมในวันนั้นว่า  “รูฮานี”

สำหรับภูมิหลังของดิฉันนั้นไม่สู้จะมีอะไรสลักสำคัญนัก  จึงไม่อยากจะนำมากล่าวถึง   ขอให้รู้จักแต่เพียงว่ามุสลิมะฮ์ใหม่พี่น้องของท่านคนนี้บ้านเดิมอยู่ที่จังหวัดพัทลุง  เป็นลูกคนเดียวของพ่อแม่  ท่านจึงรักดิฉันมาก   แต่ก็เป็นความรักที่เต็มไปด้วยเหตุผล  ไม่ใช่ลุ่มหลงและตามใจเสียทุกกรณี   และเพราะท่านทั้งสองรักดิฉันอย่างถูกต้องนี้เอง  เมื่อดิฉันนำเอาเหตุผลของความศรัทธาเข้ามาชี้แจงและเรียนกับท่านว่า ดิฉันจะยอมรับอิสลามเป็นสรณะ   ท่านจึงมิได้ขัดข้องแต่ประการใด  มาชาอัลลอฮ์

ปัจจุบัน ดิฉันกำลังศึกษาอยู่ปีที่ 2 คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์จังหวัดปัตตานี   ดิฉันอบอุ่นใจและปลาบปลื้มเหลือเกินที่ได้รับการต้อนรับอย่างดีจากพี่น้องมุสลิม ทุก ๆ คนที่ดิฉันมีโอกาสได้พบต่างแสดงไมตรีจิตต์ฉันท์พี่น้องด้วยน้ำใสใจจริง   ดิฉันขอบพระมหากรุณาธิคุณต่ออัลลอฮ์  ซุบฮานะฮูวะตะอาลา  อย่างสูงสุดที่ช่วยให้ดิฉันได้รับคำแนะนำสั่งสอนจากพี่น้องมุสลิมเหล่านั้น  จนทำให้มีความรู้ความเข้าใจมากยิ่งขึ้น  แต่หากพี่น้องมุสลิมท่านใดจะกรุณาแนะนำสั่งสอน เพิ่มเติมแก่ดิฉันก็จะเป็นพระคุณยิ่ง  ดิฉันพร้อมเสมอที่จะรับความรู้เกี่ยวกับอิสลามที่ดิฉันรักและหวงแหน