درست است که مختار قاتلین حسین بن علی را به سزای کارشان رساند و همه‌ی آنها را از دم شمشیر گذراند ولی در کنار کفریاتی که بدان باور داشته و ادعای نبوتی که می‌کرده نمی‌توان او را انسان درستی دانست، بلکه ظالمی بوده که الله متعال او را بر جان دیگر ظالمین انداخته است، و یکی از اصلی‌ترین دلایلی که عبدالله بن الزبیر صحابی رسول الله صلی الله علیه وسلم به برادرش مصعب دستور کشتن مختار و هوادارنش را داد همین موضوع بود

کتاب صحیح مسلم شاهکار علمی امام مسلم بن حجاج قشیری نیشابوری است. وی پانزده سال از زندگی اش را صرف جمع آوری این کتاب کم نظیر نمود و احادیث آن را از میان سیصد هزار حدیثی که شنیده بود انتخاب کرد. امام مسلم می گوید: کتابم را به ابوزرعه عرضه نمودم؛ در هر حدیثی که به وجود علتی در آن اشاره نمود، آن را ترک کردم؛ و به صحت هر حدیثی اذعان کرد آن را ذکر کردم و در کتاب آوردم. کتاب صحیح مسلم حاوی چهار هزار حدیث است و شرح های مختلفی بر آن نگاشته شده که بهترین آنها شرح امام نووی بر صحیح مسلم می باشد.

این کتاب، تاریخ خیانت های شیعه را بررسی می کند تا نشان دهد که هرگاه شیعه قدرتی کسب کرده دشمنی برای خود نمی شناخته است جز اهل سنت. هرگاه که قدرت و حکومتی بدست آورده فقط با اهل سنت جنگیده وهیچ گاه تاریخ به یاد ندارد که شیعه وجبی از سرزمین‌های کفار را فتح کرده باشد و یا وجبی از سرزمین‌های اشغال شده مسلمین را آزاد کرده باشد. این کتاب غم نامه امت اسلام است که از دست آلوده به خیانت شیعه می نالد. این کتاب مویه نامه ای است که تراژدی‌های فاجعه آمیز امت اسلام را که به دست پلید شیعه رقم خورده‌اند و بر برخی از آنها شاید هنوز کسی گریه سر نداده باشد، نمایش می دهد تا اهل سنت خفته امروز را از آنچه که بر پیشینیان او گذشته است با خبر نماید و فریاد هشداری سر دهد تا مبادا از سوراخ این افعی زهر دار دوباره گزیده شود.

شرح جایگاه و ارزش صبر در مشکلات و گرفتاری‌ها و بیان فضایل آن است. نویسنده در آغاز تعریضی جامع از ابتلا و صبر عرضه کرده و سپس به آیات و احادیثی می‌پردازد که در این مورد به ما رسیده است. وی پس از تقسیم‌بندی صبر به نیک و بد، به حقیقت صبر و اقسام و آداب و جایگاه آن در ایمان می‌پردازد. در بخش پایانی، قهرمانان و بزرگان از تاریخ را معرفی می‌کند که اسوه صبر و مقاومت در برابر مشکلات بوده و از آزمون‌های الهی سربلند بیرون آمده‌اند.

در ايام فاطميه، توهين و افتراء از هر سو در رسانه ها، مطبوعات و سايتها به مقدسات اهل سنت و جماعت شيوع پيدا کرده است و دشنامهای گوناگون نثار یاران مکرم رسول الله صلی الله علیه وآله وسلم می شود که گویا فاروق اعظم عمر رضی الله عنه و دیگران خانه فاطمه زهرا رضی الله عنها را آتش زدند و غیره مزخرفات... این رساله کوچک جواب دندان شکنی بر این مدعا می باشد

يادى از وداع حجاج، درد دلي است با حجاج بيت الله شريف در آن زمان كه بعد از اداي مناسك حج به سوي ديار خويش روان اند

تشيع از روزى كه پيدا شده بادينى جز اسلام نجنگيده و بنابر اين يك وجب خاك فتح نكرده است، و در مقابل، صدها و بلكه هزاران نفر از علماء و دانشمندان و سياستمداران مسلمان را يا بوسيلهء همكارى با دشمنان اسلام و يا بوسيلهء ترور و خيانت از بين برده است! آيا يك دولت شيعه اماميه اثناعشريه بدون همكارى دشمنان اسلام در تاريخ اسلام بوجود آمده است؟

این کتاب وصيتى است كه امام اعظم حضرت أبوحنيفه رحمه الله به شاگرد نامورشان امام يوسف بصری نموده اند

اين کتاب کوچک، از كتاب (ايدز غضب خدا) ترتيب داده شده، که در آن يكى از ضررهاى پيروى از تمدّن غرب را بيان شده است.

یکی از بخش‌های زندگی که انسان‌ها در آن فعالیت دارند، حوزة هنر و هنرمندی است، طبیعت بشری طوری آفریده شده که از برخی پدیده‌های جهان، به ویژه از چیزهای تازه و نو، لذت می‌برد، و ههمین چیز باعث شده که افراد بشر به هنر دست بزنند، فعالیت‌های بشر در قسمت سرایش شعر، مجسمه‌سازی، تصویرسازی، رقص، موسیقی و نوازندگی و تیاتر از سابقة تاریخی برخوردار است، و بشریت کم و بیش در تمام زمانه‌های قبل و بعد از ظهور اسلام بدان اشتغال داشته است، و نیز رادیو و تلویزیون که از جملة ابزار و اسباب سمعی و بصری است که در زمینه‌های مختلف هنری از آن کار گرفته می‌شود و تهیة برنامه‌های آنها هنرمندانه است. دین مقدس اسلام که کاملترین و آخرین ادیان آسمانی است، مثل قانونگذاری‌اش در سایر قسمت‌های زندگی انسان‌ها، در بارة موارد مذکور نیز به قانونگذاری پرداخته است، تا در حوزة هنر اعتدال مد نظر گرفته شده، لجام گسیختگی به وجود نیاید، و چنین نشود که به بهانة هنر و هنرمندی، جامعه به پرتگاه نابودی معنوی سقوط نماید و از راه به بیراهه سوق داده شود، زیرا لذت‌بردن و استفاده از فراورده‌های عاطفی بدیع و بکر، و نیز ایجاد همچو آثار هنری توسط اذهان و طبایع مبتکر و با استعداد، تا هنگامی مطلوب و قابل تأیید است که در پهلوی افادة این لذت و فرحت بخشی، برای هنرمند و مشاهده‌کنندة هنر، جنبه‌یی منفی دیگری را با خود نداشته باشد، و اما آنگاه که جانب زشتی آن نسبت به خوبی‌ها و محاسنش افزودنی داشته باشد، اسلام حق دارد قاطعانه به تحریم آن عمل بپردازد و در برابرش قیام کند و ممنوعش اعلان نماید، اگرچه عده‌یی آن را هنر و صاحب آن را هنرمند بنامند.